Yıl sonuna yaklaşırken karayolu yolcu taşımacılığında beklentimiz, sektörün ihtiyaçlarını karşılayan, açık ve uygulanabilir bir mevzuattır. Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nde yapılacak değişiklikler, sahadaki sorunları çözmeli ve kaynakların verimli kullanılmasını sağlamalıdır.
Öncelikle yetki belgesi sistemi sadeleştirilmelidir. Belge türleri ve özel taşıma koşulları aynı bölümde tanımlanmalı; taşımacı, hangi belgeye ihtiyaç duyduğunu farklı maddeler arasında dolaşmadan anlayabilmelidir.
Tarifeli ve tarifesiz taşımacılık ayrımı daha anlaşılır kurulmalıdır. B2 ve D2 belgelerinin tanımlarında grup taşımacılığı niteliği belirtilmelidir. B1 belgesinin B2, D1 belgesinin ise D2 kapsamındaki taşımaları yapabilmesine yönelik öneri değerlendirilmelidir. Böylece farklı belgeler altında bölünen araçların daha verimli kullanılması sağlanabilir.
Yetki belgesi alma koşullarında bütünlük gereklidir. Asgari koltuk kapasitesi, araç yaşı, sermaye ve diğer şartlar tek başlıkta toplanmalıdır. Faaliyet boyunca korunacak koşullar da açık olmalıdır.
Özmal ve sözleşmeli taşıt düzenlemelerinde kapasite dengesi gözetilmelidir. Küçük otobüs karşılığında büyük otobüs kaydına ilişkin çelişkiler giderilmeli; büyük otobüs karşılığında küçük otobüs kullanımına operasyonel ihtiyaçlar açısından bakılmalıdır.
Otomobillerin hangi belgelerle ve hangi kapsamda kullanılabileceği netleştirilmelidir. UETDS ve mesleki yeterlilik hükümleri ayrı başlıklarda toplanmalı, tekrarlar azaltılmalıdır. Değişiklikler hazırlanırken sektör temsilcilerinin görüşleri alınmalıdır.
İhtiyacımız, anlaşılır kurallarla çalışan, denetlenebilir ve sürdürülebilir bir taşımacılık düzenidir. Başarıyı, günlük faaliyetlerde sağlanan kolaylık, yolcu güvenliği ve hizmet kalitesindeki gelişmeyle ölçmeliyiz.
Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü, aramızdan ayrılışının 88’inci yıl dönümünde saygı, minnet ve özlemle anıyorum. Akıl ve bilimin rehberliğinde Cumhuriyetimizin değerlerini yaşatmak hepimizin sorumluluğudur.
